29 januari
Als ik wakker wordt is het later dan normaal dat ik opsta, hoe kan dit en ben er al snel achter er was geen gebed deze morgen via de moskeeën hier die normaal als mijn wekker werken hier. Deze morgen lukt het mij om een ticket voor de trein te bemachtigen voor vanavond voor de normale prijs, wordt eens niet afgezet. Na het ontbijt is het op naar de Karnak tempel waar ik heerlijk 2.30 uur rond loop om alles te bekijken. Was er al net na 8.00 en toen waren er al minimaal 4 bussen met toeristen. Maar ik liep mooi de andere kant langs dan die groepen waardoor ik lekker rustig alles kon bekijken. Op de weg terug naar het hotel bezoek ik ook nog even het museum waar een mooie collectie staat, alleen is het museum een stuk kleiner dan ik had verwacht dus was er naar een uur wel uitgekeken, mocht alleen wel meemaken dat er een nieuw stuk werd binnen gebracht, wat een mensen bemoeien zich daar mee zeg hier niet normaal maar goed daar zijn ze hier goed in dingen doen met zo veel mensen dat de helft gewoon staat toe te kijken. Terug in het hotel de rest van de dag wat gerelaxt tot de avond en met neil en gepraat nadat die terug was van zijn halve dag werk. Rond 16.00 gaan de demonstraties hier weer los en zien we in de verte rook van iets wat in brand staat, waarschijnlijk auto’s. de demonstraties zijn vandaag iets heftiger dan gisteren en de moskee roept zelf op aan de mensen goed na te denken voor dat ze iets doen en het vredig te houden de demonstratie. Het verkeer heeft er echt vandaag hinder van en ze komen een paar x lang de kruising vlak bij ons hotel. Maar s avond ga ik toch met neil john de straat op om Luxor bij nacht te zien en foto’s te maken, we zien schade aan reclame borden wat vanavond is gedaan tijdens de demonstraties, de meeste schade wordt aangericht door de jeugd niet de volwassenen. Daarna is het nog een avondmaal eten in het hotel gezamenlijk en dan is het al snel tijd voor mij om afscheid te nemen en naar de trein te gaan. Op het station is het aardig druk en er vertrekken al een paar treinen voordat de mijne komt richting Cairo, de meeste zo goed als leeg. Kom er later achter dat, dat is om mensen uit Cairo weg te halen. Heb trouwens een eerste klas ticket maar de stoel is echt niet beter dan de 2de klas waarmee ik naar Aswan ben gereisd. Want ik zit in een coupe waardoor de stoel niet kan kantelen. Praat een tijdje met de jongen die ook in mijn coupe zit, hij werkte een tijdje als duik instructeur in Hurgada maar nu niet meer wat die nu precies doet is mij nooit duidelijk geworden.
30 januari
Als om 11.00 de trein het station van Cairo binnen rijd ziet het spoor echt letterlijk zwart van de mensen, elk stukje perron is gevuld met mensen hier en sommigen zitten zelf op het spoor. De jongen die bij mij in de coupe zat geleid mij het perron af en draagt mij over aan 2 andere mensen die mij begelijden naar de metro, oke ik volg braaf maar volgens mij lukt het mij zelf ook wel. Maar goed zij maken zich zorgen door de situatie hier in Cairo. In de ondergrondse aangekomen is het nog eens 3x uitleggen waar ik heen wil maar niemand die mij begrijpt, uit eindelijk wordt ik een metro in gezet en heb al snel het vermoeden dat ik ergens ga eindigen waar ik niet wil zijn en dat is zo, moet vervolgens weer zo’n 3 haltes terug met de metro om op het juiste station te komen, als ik boven gronds kom weet ik niet precies waar ik heen moet dus loop eerst wat rond en vervolgens vraag ik een paar militairen maar die spreken geen Engels, komt er een man langs die wel wat Engels spreekt. Die verteld mij dat het busstation gesloten is maar verteld mij niet waar ik hem moet vinden. Na nu bijna een uur bezig te zijn het te vinden besluit ik maar om naar het Australian hostel te lopen waar ik verbleef toen ik in Egypte aankwam. Onderweg moet ik door een aardige mensen massa heen en zie verschillende uitgebrande auto’s en een overheidsgebouw achter het museum waar nog steeds rook uit komt. Als ik het hostel kom binnen gelopen zie ik iemand staan die ik vaag herken, mar kan hem niet direct plaatsen omdat ik tegen het licht inkijk, blijkt het khaz te zijn die ik hier ook de eerste x had ontmoet en verder zijn hier ook de jongens die ik in Aswan had ontmoet. He hey gaat het en dan blijkt al snel dat zij op weg gaan naar Dahab met de bus, ik mooi dan ga ik mee want daar wil ik ook heen en zo als ik net al had gezien er is niks open hier in Cairo dus wat moet ik hier. Dus wij met 6 personen en 2 taxi’s naar het station, zij hadden allemaal al tickets en ik niet, kon ook niet 1 kopen want het loket is gesloten. Dus besloten maar gewoon de bus in te stappen en het er op te gokken, als de man langs komt om de tickets te controleren zeg ik dat ik niet 1 heb omdat het loket dicht is hij oke je kunt mee tot het volgende station waar je dan over kunt stappen op een andere bus ik oke, blijkt er nog een ander man in de bus te zitten met het zelfde probleem dus samen met hem op het volgende station een ticket gekocht naar sharm el sheik want dat is de eindstop van de bus die wij moeten nemen. De andere bus met alle andere vertrekt maar een paar minuten voor ons en net buiten Cairo halen wij hun in, dit doet mij goed want als wij voor hun blijven rijden dan kan ik en de andere man, ( geen idee hoe ik zijn naam schrijf) weer in die bus naar Dahab. Onderweg stoppen we verschillende keren bij controle punten waar onze paspoorten worden gecontroleerd, nou ja soms eigenlijk is de locale bevolking belangrijker voor het leger. Maar omdat er bij ons in de bus bijna alleen maar militairen zitten en de bus ¾ leeg is zijn we elke x snel door de controles. Als de bus in Sharm aankomt staat daar al een andere bus die naar Dahab blijkt te gaan die na zo’n 5 min wachten daar vertrekt, beter kan echt niet heb tot nu toe geluk en ben dus uit eindelijk rond 22.00 in Dahab waar ik accommodatie zoek, ga niet met die andere man mee omdat er in het hotel waar hij verblijft geen plaats meer is in de dorm. Na ingecheckt te zijn mij mijn accommodatie me een beetje opgefrist en wat gegeten, toen nog even door het plaatsje gelopen op hoop van zegen dat ik misschien de rest nog weer zie maar nee, nog wel 2 mensen die bij hun in de bus zaten en hun gevraagd of zij weten waar de rest verblijft, dat weten zij. Ga ze morgen wel zoeken ben op en wil slapen en het is al weer naar middernacht.